Jeden Bóg – Trzy Osoby

E-strona Sołectwa Rachowicesobota, 15 Czerwiec 201921:58 Brak odpowiedzi

Jedno z najważniejszych liturgicznych świąt chrześcijańskich, obchodzonych ku czci Trójcy Świętej: Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego. W kościołach zachodnich przypada na niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, zaś według tradycji wschodniej obchodzone jest w niedzielę Pięćdziesiątnicy. Jest to jedna z najtrudniejszych do pojęcia i przekazania prawda wiary.
Trójca Święta, Święta Trójca to dogmat stwierdzający, że Bóg jest Bogiem Trójjedynym, istniejącym jako trzy Osoby – po grecku hypostazy – pozostając jednocześnie jednym Bytem. Wszystkie trzy Osoby są rozumiane jako mające tę samą jedną istotę, czyli naturę, a nie jedynie podobne natury. Od początku trzeciego wieku doktryna Trójcy zaczęła być  formułowana następująco: jest „jeden Bóg istniejący w trzech Osobach i jednej substancji, Ojciec i Syn, i Duch Święty”. Wiara w Trójcę jest wyznawana przez wszystkie Kościoły katolickie, prawosławne oraz wszystkie główne wyznania wyrastające z nurtu reformacji takie, jak luteranizm, kalwinizm, anglikanizm, metodyzm i prezbiterianizm.
Dogmat o Trójcy Świętej jest więc uważany za „centralną prawdę wiary teologii chrześcijańskiej”.
W Kościele katolickim święto zaliczane jest do uroczystości liturgicznych i obchodzone jest  jako Uroczystość Najświętszej Trójcy, tzn., że chociaż obchodzone jest w okresie zwykłym przyjmuje pierwszeństwo nad innymi dniami świątecznymi. Również Kościoły Starokatolickie obchodzą to święto jako Niedzielę Trójcy Przenajświętszej w oktawie  zesłania Ducha Świętego. Kolorem obowiązującym w liturgii w tym dniu jest kolor biały.

Źródło: http://www.odkupiciel.net.pl/aktualnosci/aktualnosci/30488/uroczystosc-trojcy-swietej

Święcenia kapłańskie

E-strona Sołectwa Rachowicesobota, 8 Czerwiec 201912:56 Brak odpowiedzi

Katechizm Kościoła Katolickiego
o SAKRAMENCIE KAPŁAŃSTWA

196. Kim jest biskup?
Biskup jest tym, który otrzymał pełnię sakramentu święceń, co włącza go do kolegium biskupów i czyni go widzialna głowa Kościoła lokalnego, który został mu powierzony. Biskupi jako następcy apostołów i członkowie kolegium biskupów, dzielą odpowiedzialność apostolska i maja udział w misji całego Kościoła, któremu przewodzi papież, następca Św. Piotra. [101]
197. Kim są prezbiterzy?
Prezbiterzy to ci kapłani, którzy połączeni z biskupami w godności kapłańskiej, są im jednocześnie podlegli w sprawowaniu obowiązków pasterskich i wezwani do pełnienia funkcji ich roztropnych i mądrych współpracowników; zgromadzeni wokół
biskupa stanowią „prezbiterium”, które wraz z biskupem ponosi odpowiedzialność za cały Kościół lokalny- Prezbiterzy otrzymują z rąk biskupa odpowiedzialność za wspólnotę parafialną lub obowiązek pełnienia określonej funkcji w Kościele.
198. Kim są diakoni?
Diakoni są to osoby wyświęcone dla pełnienia różnych posług w Kościele; nie otrzymują święceń kapłańskich, a święcenia diakonatu, które otrzymują, upoważniają ich do spełniania ważnych posług w zakresie głoszenia Słowa Bożego, kultu Bożego, opieki pasterskiej, praktykowania miłosierdzia. Wszystkie te zadania winni spełniać podporządkowując się władzy pasterskiej swego biskupa.
199. W jaki sposób udzielany jest sakrament kapłaństwa?
Sakramentu kapłaństwa w jego trójstopniowej strukturze udziela biskup przez włożenie rak, a następnie uroczysta
modlitwę, w której prosi Boga o laski Ducha Świętego dla wyświęconego. Święcenia wyciskają w kapłanie niezatarte
piętno (charakter sakramentalny).
200. Kto może być wyświecony na kapłana?
Kościół udziela sakramentu kapłaństwa tylko osobom ochrzczonym płci męskiej, które uznano za odpowiednio przygotowane i zdolne do podjęcia służby kapłańskiej.
201. Jaki jest związek między kapłaństwem i celibatem?
W Kościele łacińskim udziela się sakramentu kapłaństwa osobom zdecydowanym na dobrowolne przyjęcie celibatu, które publicznie wyrażą swa wolę zachowywania go w imię miłości Królestwa Bożego i służby ludziom.

Źródło: Katechizm Kościoła Katolickiego

Wniebowstąpienie Pańskie

E-strona Sołectwa Rachowicesobota, 1 Czerwiec 201920:41 Brak odpowiedzi

40 dni po Zmartwychwstaniu Chrystusa w Kościele obchodzimy uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Tym samym wyznajemy wiarę, że Jezus Chrystus po swojej męce, która przyniosła światu odkupienie, zasiada po prawicy Boga Ojca, jednocześnie wynosząc naturę człowieka do godności nieba.
Zmartwychwstanie Pańskie jest naszą nadzieją. Wniebowstąpienie zaś jest naszym uwielbieniem.
W dzień swego narodzenia Pan dał świadectwo, że jest
prawdziwym człowiekiem.
W dzień swego Wniebowstąpienia dał świadectwo, że jest Bogiem prawdziwym. Po grobie – niebo, po krzyżu – tron. W poczet nieśmiertelnych zostaje wprowadzona natura śmiertelna. Na tron niebieski zostaje posadzone ziemskie ciało – tak mówił w IV wieku św. Augustyn. Chrześcijanie od najdawniejszych czasów otaczali czcią i kultem miejsce na Górze Oliwnej, gdzie na kamieniu, wedle tradycji, Jezus pozostawił ślady  swoich stóp, zanim wzniósł się do nieba. Pod koniec IV wieku wzniesiono tu rotundę, obok której później zbudowano klasztor. Pierwotnie Kościół świętował Wniebowstąpienie Pana Jezusa razem z tajemnicą Zesłania Ducha Świętego. Rozdzielenie tych świąt nastąpiło około 370 roku, czego świadkiem jest św. Augustyn. Dziś z racji duszpasterskich w wielu krajach, w tym również w Polsce, Wniebowstąpienie świętuje się kilka dni później.
Uroczystość została przeniesiona na przedostatnią niedzielę wielkanocną, zamiast czwartku 40 dni po Wielkanocy. W tym dniu z wystroju kościołów usuwa się symboliczną figurę Chrystusa zmartwychwstałego. Dawniej w niektórych częściach Polski, dopełniano tradycji „topienia diabła”. Kukła zrobiona ze słomy i szmat była okładana kijami i rózgami, a potem ku uciesze wszystkich topiona w wodach najbliższej rzeki.

Źródło: https://www.gosc.pl/doc/1552646.Dzis-uroczystosc-Wniebowstapienia-Panskiego

Dni krzyżowe

E-strona Sołectwa Rachowicesobota, 25 Maj 201916:49 Brak odpowiedzi

Właściwa nazwa: Dni błagalne (rogationes, od łac. rogo – prosić, modlić się). Swoimi początkami sięgają chrześcijańskiej starożytności.
Do dni błagalnych należą: święto św. Marka Ewangelisty (obchód stały 25 kwietnia) i trzy dni przed uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego (Dni Krzyżowe). Zasadniczo daje się im miejsce w trzy dni od VI Niedzieli Wielkanocnej do środy przed uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego. W dni błagalne urządza się procesje w kierunku pól, ze śpiewem litanii do Wszystkich Świętych oraz suplikacji. Dobrego Boga, Który
swojemu stworzeniu „daje pokarm we właściwym czasie i otwiera rękę swoją” prosimy o dobre zbiory oraz o sprzyjającą pogodę. Modlitwy o urodzaje w święto św. Marka (25 kwietnia) Procesja w dniu św. Marka (litaniae maiores – prośby większe) znana jest już od pierwszych wieków chrześcijaństwa, była jednak zwyczajem lokalnym, który wytworzył się w środowisku rzymskim. Przyjmuje się, iż jest kontynuacją procesji pogańskiej ku czci bożka Robigusa, która udawała się w pola dla uzyskania od bóstw dobrych zbiorów. Z czasem obrządki te zostały jednak zaadaptowane do chrześcijaństwa. Do ostatecznego ukształtowania się litaniae maiores i ustalenia ich na dzień 25 kwietnia przyczynił się papież Grzegorz Wielki. Dni błagalne, Dni krzyżowe. Z kolei  obchodzone przez nas Dni błagalne (dni krzyżowe) przed Wniebowstąpieniem Pańskim (tzw. litaniae minores – prośby mniejsze), po raz pierwszy pojawiły się w Galii (Francja) w V w. Modlono się wówczas o urodzaje,
obfite plony i ich zachowanie wraz z ludźmi od klęsk żywiołowych. Tylko w Polsce dni te nazywamy Dniami krzyżowymi, gdyż procesje te obrały za kierunek krzyże stojące w polu, przy których odprawiano nabożeństwa błagalne.

Źródło: http://www.ministranci.archidiecezja.katowice.pl/?s=rok/dni_krzyzowe

Copyright ©2019 by Rada Sołecka Rachowice