Droga krzyżowa

E-strona Sołectwa Rachowicepiątek, 2 Marzec 201812:17 Brak odpowiedzi

Pismo Święte nie podaje dokładnej trasy, którą przeszedł Chrystus od Annasza na Golgotę. W Ewangelii możemy odnaleźć odniesienia jedynie do dziewięciu stacji. Jak więc powstawała droga krzyżowa, ile ma stacji i jakie ma znaczenie nabożeństwo, które dzisiaj należy do najbardziej zalecanych przez Kościół?
Chociaż już w II wieku można odnaleźć wzmianki, że chrześcijanie otaczali wielką
czcią miejsca śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, to pierwsze świadectwo nawiedzania miejsc Męki Pańskiej podaje w IV wieku pątniczka Egeria. Pielgrzymi udający się do Jerozolimy starali się odnajdywać miejsca męki i szczególnie w Niedzielę Palmową i w noc z Wielkiego Czwartku na Wielki Piątek, niejako namacalnie uczestniczyć w drodze przebytej przez cierpiącego Zbawiciela.
Nabożeństwo drogi krzyżowej jest owocem rosnącej w Kościele pobożności
ku czci Męki Pańskiej. Jej największymi zwolennikami byli św. Bernard z Clairvaux (+1153), św. Franciszek z Asyżu (+1226) i św. Bonawentura (+1274).
Na powstanie nabożeństwa wpłynęło kilka czynników. Były to pielgrzymki do Ziemi Świętej, podczas których wierni odwiedzali miejsca męki; nabożeństwo
do „upadków Chrystusa” pod ciężarem krzyża oraz nabożeństwo do „bolesnych ścieżek Chrystusa”, polegające na procesyjnym przejściu z jednego kościoła do drugiego na pamiątkę drogi, którą przeszedł Chrystus podczas swojej męki.
Połączenie tych kilku elementów dało początek stacjom drogi krzyżowej.

Gorzkie żale

E-strona Sołectwa Rachowicesobota, 17 Luty 201814:56 Brak odpowiedzi

W życiu Kościoła oprócz nabożeństw ściśle liturgicznych są jeszcze nabożeństwa paraliturgiczne. Należą do nich: Droga Krzyżowa, procesje, litanie, Godzinki, nabożeństwa majowe, czerwcowe, październikowe oraz Gorzkie żale. Te ostatnie są nabożeństwem rdzennie polskim. Ich melodia odznacza się niezwykłą prostotą rytmiczną i symetrią budowy, gdyż stosuje się do architektoniki wiersza lub zwrotki poetyckiej. Całość utrzymana jest w tonacjach kościelnych i bardzo zbliżona do psalmodii gregoriańskiej, podobnie jak np.
psalmy nieszporne.
Powstanie Gorzkich żalow łączy się ściśle z historią Bractwa św. Rocha przy kościele Świętego Krzyża w Warszawie (XVII wiek), gdzie posługę duszpasterską pełnili i pełnią Księża Misjonarze św. Wincentego a Paulo. Mając na uwadze możliwość udziału jak największej ilości wiernych w nabożeństwie pasyjnym, ówczesny proboszcz parafii Świętego Krzyża w Warszawie – ks. Michał Bartłomiej Tarło, postanowił przy świętokrzyskiej świątyni wprowadzić nabożeństwo Gorzkich żalów. Troskę o to nabożeństwo powierzył Bractwu św. Rocha, a zwłaszcza jego promotorowi – ks. Wawrzyńcowi Stanisławowi Benikowi. Trzeba podkreślić, że ks. Benik był nie tylko autorem, lecz także redaktorem i wydawcą Gorzkich żalów. Napisanie ich i wydanie nie zajęło mu zbyt wiele czasu. Już bowiem w lutym 1707 r. ukazał się gotowy tekst do druku, pt. Snopek Miry…
Sposób odprawiania nabożeństwa Gorzkich żalów ustalony został przez samego autora. Do jego odprawiania przygotowywano w okresie Wielkiego Postu specjalnie kościół i ołtarz główny. Odprawiano je po Sumie lub Nieszporach. Po skończonym nabożeństwie głoszono kazanie, a potem odbywała się procesja ze świecami

Środa Popielcowa

E-strona Sołectwa Rachowiceniedziela, 11 Luty 201812:14 Brak odpowiedzi

W Środę Popielcową katolicy rozpoczynają czterdziestodniowy post. Liczba 40 stanowi w Piśmie Świętym wyraz pewnej dłuższej całości, czasu przeznaczonego na jakieś konkretne zadanie człowieka lub zbawcze działanie Boga. W Wielkim Poście Kościół odczytuje i przeżywa nie tylko czterdzieści dni spędzonych przez Jezusa na pustyni na modlitwie i poście przed rozpoczęciem Jego publicznej misji, ale i trzy inne wielkie wydarzenia biblijne: czterdzieści dni powszechnego potopu, po których Bóg zawarł przymierze z Noem; czterdzieści lat pielgrzymowania Izraela po pustyni ku ziemi obiecanej; czterdzieści dni przebywania Mojżesza na Górze Synaj, gdzie otrzymał on od Jahwe Tablice Prawa.

Okresy i dni pokuty są w Kościele katolickim specjalnym czasem ćwiczeń duchowych, liturgii pokutnej, pielgrzymek o charakterze pokutnym, dobrowolnych wyrzeczeń, jak post i jałmużna, braterskiego dzielenia się z innymi, m.in. poprzez inicjowanie dzieł charytatywnych i misyjnych. Z liturgii znika radosne „Alleluja” i „Chwała na wysokości Bogu”, a kolorem szat liturgicznych staje się fiolet. Istotą pozostaje przygotowanie wspólnoty wiernych do największego święta chrześcijan, jakim jest Wielkanoc. Tradycyjnemu obrzędowi posypania głów popiołem towarzyszą w Środę Popielcową słowa:

Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz” albo „Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię„. Sam zwyczaj posypywania głów popiołem na znak żałoby i pokuty znany jest w wielu kulturach i tradycjach. Znajdujemy go zarówno w starożytnym Egipcie i Grecji, jak i u plemion indiańskich oraz na kartach Biblii, np. w Księdze Jonasza czy Joela.

Tydzień modlitw o jedność chrześcijan

E-strona Sołectwa Rachowicesobota, 20 Styczeń 201816:13 Brak odpowiedzi

Tydzień modlitw o jedność chrześcijan

Mający już ponad stuletnią tradycję Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan stał się cyklicznym świętem ekumenizmu. Co roku między 18 a 25 stycznia, czyli między dawnym świętem katedry św. Piotra a świętem nawrócenia św. Pawła, chrześcijanie różnych wyznań spotykają się na całym świecie na ekumenicznych nabożeństwach, modlitwach, konferencjach, koncertach i innych spotkaniach. Zwyczajem przyjętym na nabożeństwach w ramach Tygodnia Modlitw jest gościnna wymiana kaznodziei – w kościele danego wyznania kazanie wygłasza duchowny innej denominacji.

Copyright ©2018 by Rada Sołecka Rachowice